چه مدت زمان با یک جامعه‌ی تهی از پول نقد فاصله داریم؟

شیوع بیماری کرونا به ما نشان داد که عدم آگاهی از عوامل نامحسوس و غیرقابل مشاهده تا چه میزان می‌تواند برای ما خطرناک باشد. این بیماری همچنین در رابطه با پتانسیل یک سرفه، دست دادن، خارش بینی و حتی یک اسکناس ده پوندی و یا یک سکه‌ی بی‌ارزش در انتشار ویروس و سایر موارد ناخوشایند همراه با آن، به ما هشدار داد.

پس از شیوع بیماری کرونا، احتمال گسترش آن به واسطه‌ی اسکناس و پول رایج در بین مردم آنقدر بالا گرفت که دولت چین به فکر ضدعفونی کردن پول افتاد. برخی اسکناس‌های موجود در اقتصاد کشورهای مختلف تا ۱۵ سال همچنان در حال گردش بوده و هرگز ضد عفونی نمی‌شوند، این درحالیست که تحقیقات نشان می‌دهد هر اسکناس می‌تواند سالانه بین حدود ۲۰۰ نفر جابجا شود.

پول دلار Dollar

پول نقد عاملی برای انتقال کرونا

طی چند سال اخیر سطح استفاده از ارزهای دیجیتال به شدت افزایش یافته و بازار رمزارزها رونق گرفته است. ما شاهد ظهور رمزارزهایی همچون قراردادهای هوشمند(Smart Contract) چیست؟

قراردادهای هوشمند یا Smart contracts در واقع قراداد‌هایی هستند که پس از رسیدن به شرایط تعیین شده توسط طرفین قرارداد به صورت کاملا خودکار اجرایی می‌شوند. این نوع قرارداد‌ها عموما بر روی یک شبکه‌ی غیرمتمرکز توزیع شده‌ی بلاک‌چینی ارائه می‌شوند.

قرارداد‌های هوشمند می‌توانند بدون نیاز به اعتمادسازی، بدون نیاز به یک واسطه‌ و یا سازمان مرکزی، سیستم حقوقی یا مکانیزم اجراسازی خارجی، بین طرفین یک تراکنش یا توافق کاملا قابل اعتمادی را ایجاد کند. از این رو یکی از مزایای قراداد‌های هوشمند عرضه‌ی تراکنش‌های قابل ردیابی، شفاف و غیرقابل برگشت می‌باشد.

شروع قراردادهای هوشمند

مفهوم قراردادهای هوشمند ابتدا در سال ۱۹۹۴ توسط آقای نیک زابو(Nick Szabo) یک محقق علوم کامپیوتری عرضه شد. وی در سال ۱۹۹۸ و ۱۰ سال قبل از معرفی رمزارز بیت‌کوین توانست یک ارز مجازی با نام «Bit Gold» اختراع کند. در واقع گاهی اوقات گفته می‌شود که آقای زابو همان ساتوشی ناکاموتوی مرموز خالق رمزارز بیت‌کوین می‌باشد. البته آقای زابو این ادعا را رد کرده و اعلام نموده که هیچ ارتباطی با روند توسعه و اختراع بیت‌کوین نداشته است.

آقای زابو قراردادهای هوشمند را به عنوان پروتکل‌های مبادلاتی رایانه‌ای تعریف کرده است که می‌توانند باعث اجرایی شدن شرایط یک قرارداد خاص شوند. وی در ابتدا قصد داشت تا عملکرد مدل‌های تراکنش الکترونیکی همچون PoS(نقطه‌ی فروش یا Point Of Sale) را به حوزه‌ی فناوری‌های دیجیتال گسترش دهد.

در نهایت او به مفهوم قراردادهای هوشمند رسید که پس از تعیین شرایط قرارداد توسط طرفین و رسیدن به این اهداف، قرارداد به صورت خودکار اجرایی می‌شود.

Smart contract

ادامه …

‘ href=”https://www.coinit.ir/cryptopedia/what-are-smart-contracts/” target=”_blank”>قرارداد‌های هوشمند برای تراکنش‌ها و معاملات قانون و مقررات تعیین کنند. در این حالت، پس از تعیین و پذیرش پیش‌شرط‌ها توسط طرفین معامله، قرارداد به طور خودکار پس از پایان شروط، اجرا خواهد شد. این فرایند به طور ویژه در بیمه‌نامه و معاملات مالی که نیازمند سپرده‌گذاری هستند، یک فرایند تسهیل کننده‌ی امور به شمار می‌آید.

برای اولین بار در تاریخ، کد‌ها می‌توانند پول را کنترل کنند، و این کار روند ساخت و توسعه‌ی ابزارها و اهرم‌های مالی جدید را تسهیل خواهد کرد.

بنابراین، نه تنها جامعه‌ی ما به یک جامعه‌ی بدون پول نقد تبدیل خواهد شد، بلکه این جامعه قابلیت برنامه‌ریزی هم خواهد داشت. کاهش چشم‌گیر کاغذبازی‌های اداری، کاهش خطا و از همه مهم‌تر افزایش نعطاف‌پذیری، امنیت و سطح کنترل پول توسط ما.

طی یک دهه‌ی آینده شاهد یک مهاجرت سریع به سمت این مفاهیم خواهیم بود و کشورهایی که اکنون بیشتری آزمایش را بر روی این مفاهیم انجام داده‌اند، در آن سال‌ها توانایی انجام کارهایی را با پول خواهند داشت که زندگی انسان را به طور چشم‌گیری روان و ساده‌تر خواهد کرد.

نظر شما در رابطه با حذف پول فیزیکی از جامعه و حرکت به سمت دیجیتالیزه شدن اقتصاد چیست؟ نظرات و پیشنهادات خود را با تیم کوینیت در میان بگذارید.

نوشته چه مدت زمان با یک جامعه‌ی تهی از پول نقد فاصله داریم؟ اولین بار در کوینیت. پدیدار شد.